| ||||||||||
![]() | W Polsce obowi±zuje prawo probiercze (ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r.), co oznacza, ¿e wyroby przeznaczone do handlu, podlegaj± obowi±zkowi badania i cechowania przez specjalne organy probiercze. Wszystkie wyroby z metali szlachetnych, po uprzednim badaniu, powinny zostaæ opatrzone cech± probiercz±, okre¶laj±c± rodzaj metalu szlachetnego oraz prób±, wyra¿on± w czê¶ciach tysiêcznych. Obowi±zkowi cechowania nie podlegaj± wyroby ze z³ota lub platyny o masie mniejszej ni¿ 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej ni¿ 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie stanowi± parê (np. kolczyki). Jednak dla ka¿dego wyrobu z metalu szlachetnego powinna byæ przypisana jego masa i próba. Nowe wyroby z metali szlachetnych s± ponadto oznaczane znakiem wytwórcy. Wyroby pokryte pow³ok± z metalu szlachetnego lub je przypominaj±ce posiadaj± znaki "metal" lub "met", które odznaczaj± je od wyrobów wykonanych wy³±cznie z metali szlachetnych. Na cesze probierczej zawarte s± nastêpuj±ce informacje:
Z£OTO samo w sobie jest miêkkim metalem, dlatego do wyrobów jubilerskich stosuje siê stopy z innymi metalami, m.in. srebro, cynk, mied¼, pallad, nikiel, które nie tylko utwardzaj± z³oto, ale zmieniaj± tak¿e jego zabarwienie i wyg³adzaj± powierzchniê. Wiêksza zawarto¶æ czystego z³ota w wyrobie ¶wiadczy oczywi¶cie o wiêkszej warto¶ci tych wyrobów. Stosuje siê oznaczenia cyfrowe okre¶laj±ce zawarto¶æ procentow± czystego z³ota w wyrobie. I tak np. najpopularniejsza próba z³ota w Polsce 0,585 zawiera w 1 gramie 0,585g czystego z³ota oraz pozosta³± czê¶æ, czyli 0,415g innych metali (srebro, mied¼, pallad, nikiel itp.), maj±cych wp³yw na jego trwa³o¶æ i walory kolorystyczne. Niemal do koñca XIX w próbê z³ota wyra¿ano w karatach (ct). Czyste z³oto oznaczano jako 24-karatowe (dwudziestka czwórka), 14-karatowe (czternastka) 8 karat - próba 0,333 9 karat - próba 0,375 10 karat - próba 0,417 12 karat - próba 0,500 14 karat - próba 0,585 18 karat - próba 0,750 22 karat - próba 0,916 24 karat - próba 1,000 BIA£E Z£OTO to nazwa handlowa. W wyrobie z bia³ego z³ota o próbie np. 0,585 (14ct) pozostaje jednak tyle samo ¿ó³tego z³ota co w wyrobie z ¿ó³tego z³ota. Inny kolor z³ota (bia³y, czerwony) uzyskuje siê poprzez zmianê proporcji pozosta³ych metali - nie zmieniaj±c przy tym próby z³ota. Wg norm UE bia³e z³oto lekko po³yskuje na ¿ó³to - poniewa¿ nie da siê wyeliminowaæ z³otawego po³ysku, w sytuacji gdy prawie 60% wyrobu stanowi metal ¿ó³ty (¿ó³te z³oto). Z³otawy po³ysk mo¿na zniwelowaæ poprzez porodowanie wyrobu. Rod to rodzaj platynowca o srebrzystej barwie - obojêtny dla skóry i nie wywo³uje reakcji alergicznych. Na rynku nie ma jednolitego standardu - jedni producenci z za³o¿enia nie roduj± wyrobów, inni jako normê przyjêli podkre¶lanie barwy bia³ego z³ota poprzez rodowanie. Dla wiêkszo¶ci Kupuj±cych nie ma to znaczenia - ró¿nica w odcieniach jest niewielka. Je¶li dla Kupuj±cego jednolity odcieñ wszystkich posiadanych wyrobów jest istotny - powinien sam d±¿yæ do wiedzy jakie wyroby z bia³ego z³ota ju¿ posiada i kolejne kupowaæ, zachowuj±c jeden standard. W zale¿no¶ci od kraju, z jakiego pochodzi bi¿uteria, mo¿e ona mieæ ró¿ne oznaczenia, np. cechê wybit± w urzêdzie probierczym, liczbowe oznaczenie próby wybite przez wytwórcê oraz tzw. imiennik - znak wytwórcy, umo¿liwiaj±cy identyfikacjê producenta, okre¶lany mianem "responsibility mark". Na rynku mo¿na spotkaæ tak¿e wyroby oznaczone tzw. cech± konwencyjn± z wizerunkiem wagi, któr± stosuj± kraje nale¿±ce do Konwencji o Kontroli i Cechowaniu Wyrobów z Metali Szlachetnych (W. Brytania, Szwajcaria, Irlandia, Austria, Norwegia, Szwecja, Portugalia, Dania, Finlandia, Czechy). Graficzna prezentacja cech probierczych Z£OTA - czyli czego nale¿y poszukaæ na bi¿uterii:
Dziennik Ustaw z dnia 28 czerwca 1993 r. Nr 55 poz. 249 Art. 1. 1.Wyroby z metali szlachetnych przeznaczone do obrotu handlowego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej podlegaj± obowi±zkowi badania i cechowania przez organy administracji probierczej, którymi s±: 1) Prezes G³ównego Urzêdu Miar, zwany dalej "Prezesem Urzêdu", 2) dyrektorzy okrêgowych urzêdów probierczych, 3) naczelnicy obwodowych urzêdów probierczych. 2. Organy administracji probierczej wykonuj± swoje zadania przy pomocy podleg³ych im urzêdów. Art.2. Metalami szlachetnymi w rozumieniu ustawy s±: platyna, z³oto, srebro i metale z grup platynowców: iryd, osm, pallad, rod i ruten, w stanie czystym albo w stopach z innymi metalami. Art. 3. 1. Zawarto¶æ metalu szlachetnego w wyrobach okre¶la siê prób±. 2. Próba jest to stosunek masy czystego metalu szlachetnego zawartego w stopie do masy stopu, wyra¿ony w czê¶ciach tysiêcznych. Art.4. Wyrób odpowiada danej próbie, je¿eli zawarto¶æ metalu szlachetnego nie jest mniejsza od przewidzianej dla danej próby. Art. 5. Prezes Urzêdu ustali: 1) próby dla wyrobów z metali szlachetnych, 2) wymagania, jakim powinny odpowiadaæ wyroby z metali szlachetnych zg³aszane do badania i cechowania, tryb zg³aszania, metody badania oraz wzory cech probierczych i sposób cechowania tych wyrobów, 3) sposób postêpowania z wyrobami z metali szlachetnych nie odpowiadaj±cymi najni¿szej próbie, ustalonej zgodnie z pkt 1, 4) warunki, jakim powinny odpowiadaæ stopy metali szlachetnych stosowane do wytwarzania wyrobów. Art. 6. 1. Wyroby z metali szlachetnych, odpowiadaj±ce próbom ustalonym na podstawie art. 5 pkt 1, oznaczane s± cech± probiercz±, w³a¶ciw± dla metalu szlachetnego i próby. 2. Oznaczenie wyrobu cech± probiercz± ma charakter decyzji administracyjnej. Art. 7. 1. Do obrotu handlowego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej mog± byæ wprowadzone tylko takie wyroby z metali szlachetnych, które zosta³y oznaczone polsk± cech± probiercz±. 2. Prezes Urzêdu mo¿e zwolniæ od obowi±zku badania i cechowania wyroby z metali szlachetnych sprowadzane z zagranicy i oznaczone cech± urzêdu probierczego kraju, w którym zosta³y wyprodukowane, je¿eli zawarto¶æ czystego metalu szlachetnego w tych wyrobach nie jest mniejsza od próby najni¿szej, ustalonej na podstawie art. 5 pkt 1. 3. Zwolnienie od obowi±zku zg³oszenia do badania i ocechowania wyrobów, o których mowa w ust. 2, nastêpuje w drodze decyzji administracyjnej. Art. 8. 1. Obowi±zek zg³aszania do badania i cechowania nie dotyczy: 1) wyrobów dawnego pochodzenia, maj±cych warto¶æ historyczn± lub artystyczn±, 2) narzêdzi i aparatów lub ich czê¶ci, s³u¿±cych do celów naukowych, leczniczych i przemys³owych, 3) odznak, orderów, odznaczeñ pañstwowych i innych, 4) inkrustacji, 5) monet, chocia¿by stanowi³y czê¶ci sk³adowe wyrobów z metali szlachetnych, 6) surowców i pó³fabrykatów oraz z³omu, w szczególno¶ci bloków, sztab, zlewków, blach, ta¶m, drutu, z zastrze¿eniem art. 11. 2. Kryteria kwalifikacji wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, okre¶la prezes Urzêdu w porozumieniu z Ministrem Kultury i Sztuki. Art. 9. 1. Wyroby z platyny lub wyroby ze z³ota o masie mniejszej ni¿ 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie mniejszej ni¿ 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w obrocie handlowym stanowi± parê - nie podlegaj± obowi±zkowi badania i cechowania. Wyroby te powinny odpowiadaæ jednej z prób ustalonych na podstawie art. 5 pkt 1. 2. Wyroby, o których mowa w ust. 1, powinny byæ zaopatrzone przez wprowadzaj±cego je do obrotu w informacjê o ich masie i próbie. Art. 10. Przedmioty, o których mowa w art. 8 i 9, mog± byæ badane i cechowane na wniosek zg³aszaj±cego. Art. 11. Przepisy ustawy dotycz±ce wyrobów z metali szlachetnych stosuje siê odpowiednio do pó³fabrykatów z metali szlachetnych, przeznaczonych do celów dentystycznych. Art.12. Wyroby z metali nieszlachetnych, pokryte pow³ok± z metali szlachetnych albo z wygl±du przypominaj±ce wyroby z metali szlachetnych, powinny byæ przez wytwórcê lub sprzedawcê oznaczone oznaczeniem "metal" albo "met", albo w inny sposób uzgodniony z w³a¶ciwym miejscowo urzêdem probierczym. Art. 13. 1. Nowo wytworzone wyroby z metali szlachetnych powinny byæ oznaczone znakiem wytwórcy. 2. Wytwórcy wyrobów o których mowa w ust. 1, s± obowi±zani uzgodniæ swe znaki imienne we w³a¶ciwych terytorialnie okrêgowych urzêdach probierczych i zg³osiæ je w tych urzêdach do ewidencji. Art. 14. Sprzedawcy wyrobów z metali szlachetnych i z³otnicy s± obowi±zani wywiesiæ w miejscu widocznym dla klientów wzory cech probierczych. Art. 15. 1. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawuj± organy administracji probierczej. 2. Upowa¿nieni pracownicy urzêdów probierczych s± uprawnieni do sprawowania nadzoru w miejscach wyrobu, przerobu, naprawy lub sprzeda¿y wyrobów z metali szlachetnych. Art. 16. 1. Za czynno¶ci urzêdów probierczych pobierane s± op³aty. 2.Wysoko¶æ op³at okre¶li Prezes Urzêdu w porozumieniu z Ministrem Finansów. 3. Nie uiszczone w terminie nale¿no¶ci za czynno¶ci urzêdów probierczych podlegaj± ¶ci±gniêciu w trybie egzekucji administracyjnej ¶wiadczeñ pieniê¿nych. Do nale¿no¶ci tych stosuje siê odpowiednio przepisy o zobowi±zaniach podatkowych. Art. 17. Kto: 1) wprowadza do obrotu handlowego nie ocechowane wyroby z metali szlachetnych, 2) nie dope³nia obowi±zku okre¶lonego w art. 13 ust. 1 lub 2 albo w art. 14, 3) wprowadza do obrotu handlowego wyroby nie oznaczone w my¶l art. 12, - podlega karze grzywny. Art. 18. Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 17 nastêpuje w trybie przepisów Kodeksu postêpowania w sprawach o wykroczenia. Art. 19. Traci moc ustawa z dnia 29 czerwca 1962 r. - Prawo probiercze (Dz.U. nr 39, poz. 173 i z 1989 r.nr 35, poz. 192). Art. 20. Ustawa wchodzi w ¿ycie z dniem 1 stycznia 1994 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa³êsa | |||||||||
Sklep jubilerski z bi¿uteri± : Pier¶cionek zarêczynowy : pier¶cionki zarêczynowe : z³ote : srebrne : z brylantem : z brylantami | ||||||||||
| ||||||||||